Categorías
Entrevistes

J.M.Morales: «La Fundació està treballant molt bé»

José Miguel Morales Martínez (26/12/1976, Barcelona) estarà aquest estiu al Nou Municipal de Santa Coloma amb el Campus de Porters. Ell serà un dels monitors, home amb molta experiència en els terrenys de joc de Segona i Segona B. Passat gramanetista i actualment porter del CF Badalona.

– Iniciat a la Grama. Què recordes d’aquella època?

– Va ser una etapa molt bonica. Jugàvem en un camp històric, el camp vell (Fondo). Grans companys com Curro, Ortega, Zárate, era gent que d’aquí, de Santa Coloma i que alguns com Curro Torres han arribat al màxim. D’altres no han tingut la sort d’arribar tan lluny com ell. La veritat és que va ser una infància molt bonica.

– Aquest esperit de pedrera, d’un futbol base tan potent es pot respirar a la Fundació?

– Jo crec que sí. La Fundació està treballant molt bé, porta tres anys on el club està pujant i a tot Catalunya es comença a conèixer l’equip. En pocs anys estaran on es mereixen.

– Ja volies ser porter des del principi?

– Quan signo per la Grama és per ser porter. Un dia em vaig fer una ferida als dits i llavors vaig haver de jugar de jugador, i vaig fer dos gols. Llavors vaig passar a ser jugador durant molt de temps amb el mític Anton. Quan va tornar Luis Morales (coordinador) em va dir que em posés de porter fins que signarà un altre, però al final em vaig quedar jo. Després d’allò aviat vaig fer una gran temporada que em va donar possibilitats d’anar-me a la Damm, i després vaig tornar als juvenils del Grama.

– T’hauria agradat poder jugar oficialment al primer equip de la Gramenet?

– Vaig estar al filial i quan vaig passar a ser part del primer equip erem tres porters així que vaig decidir que el millor era sortir cedit, vaig parlar amb el míster i el presi per marxar al Santboià. I ja no vaig tornar a la Grama per decisió de les dues parts, cada un va agafar el seu camí i no em puc queixar de com m’ha anat tot. Amb el primer equip vaig jugar algun torneig però no en Lliga, fins i tot vaig arribar a estar convocat per al mític partit contra el Xerez a casa però al final Antonio Morales (porter) que estava malalt es va recuperar i em vaig quedar fora de la convocatòria a última hora, però hi vaig ser amb els companys i la gent, i és una cosa bonica que mai s’oblida. Si que és cert que tens aquesta espineta de no haver pogut debutar a Segona B amb la Grama.

– Parlem d’experiències. El teu pas per Segona Divisió, les tres Copes Catalunya que vas guanyar (dos amb Terrassa i una amb Sant Andreu) que inclou jugar amb FC Barcelona i RCD Espanyol, i ser internacional amb la Selecció Absoluta de Catalunya.

– Vam aconseguir un ascens històric amb el Terrassa, vam estar tres anys a la categoria de plata, dos d’elles a bon nivell. Allà vius el que és el futbol professional, la dedicació, la gent, els estadis, una mica tot. Són moments que no se t’obliden mai, que moltes vegades passen tan ràpids que no pots assaborir-los per què els partits s’acaben de seguida. Moments inoblidables com anar amb la Selecció o jugar contra aquests equips amb gent que a dia d’avui està al màxim nivell.

jmmorales

– Aviat començarà el Campus de Porters a les nostres instal·lacions, t’acompanya Alberto Carroza. En què t’ajudarà ell?

– Alberto porta ja 3-4 anys amb mi treballant a nivell dels porters. I la veritat que és un més del meu equip, per a mi és la mà dreta, hi serà en tot moment i si en algun moment pel que sigui no pogués assistir se que ell estaria allà encarregant-se de tot.

– Els nois apuntats què podran aprendre?

– És tecnificació. És un campus d’estiu però que no volem que es converteixi en un Splai. És la tercera vegada que ho fem, la primera a Can Peixauet. El nostre objectiu és que en aquestes dues setmanes s’ho passin d’allò més bé però que alhora treballin. Que tot el que han estat treballant durant la temporada el complementin amb aquest plus de treball i de conceptes.

– Un porter neix o es fa? Alguns diuen que per ser porter cal estar una mica boig, què en penses?

– Les dues coses, jo crec que el porter neix però també n’hi ha que es fan. Però està clar que si el portes des de dins és més fàcil. Discrepo amb la frase, penso el contrari. Un porter ha d’estar molt centrat, molt serè però és la frase que tothom utilitza i pensa, jo diria que cal ser molt valent.

– I finalment, què opines de la FE Grama i del seu president?

– La Fundació és un club que està emergint a passos de gegant, que ja es comença a conèixer en el món del futbol català. Ja es mira al club amb respecte, ja no és la Fundació del primer any. Va pujant categories en totes les categories i poc a poc va fent-se fort. I amb Antonio doncs m’uneix una amistat de fa molts temps, en benjamins de la Grama ell feia poc que havia entrat de president. Per a mi és una de les persones que té el meu màxim respecte, és una persona que quan es fica en alguna cosa es fica a FULL.

– Gràcies per prestar-nos una mica del teu temps.

jmmorales1
Morales defendiendo la portería del Badalona en Segunda B.

José Miguel Morales Martínez (26/12/1976, Barcelona) estará este verano en el Nou Municipal de Santa Coloma con el Campus de Porteros. Él será uno de los monitores, hombre con mucha experiencia en los terrenos de juego de Segunda y Segunda B. Pasado gramanetista y actualmente portero del CF Badalona.

– Iniciado en la Grama. ¿Qué recuerdas de esa época?

– Fue una etapa muy bonita. Jugábamos en un campo histórico, el campo viejo (Fondo). Grandes compañeros como Curro, Ortega, Zárate, era gente que de aquí, de Santa Coloma y que algunos como Curro Torres han llegado a lo máximo. Otros no han tenido la suerte de llegar tan lejos como él. Lo cierto es que fue una infancia muy bonita.

– ¿Ese espíritu de cantera, de un fútbol base tan potente se puede respirar en la Fundació?

– Yo creo que sí. La Fundació esta trabajando muy bien, lleva tres años donde el club está subiendo y en toda Catalunya se empieza a conocer el equipo. En pocos años estarán donde se merecen.

– ¿Ya querías ser portero desde el principio?

– Cuando firmo por la Grama es para ser portero. Un día me hice una herida en los dedos y entonces tuve que jugar de jugador, marcando dos goles. Entonces pasé a ser jugador durante mucho tiempo con el mítico Anton. Cuando volvió Luis Morales (coordinador) me dijo que me pusiera de portero hasta que firmará otro, pero al final me quedé yo. Después de aquello pronto hice una gran temporada que me dio posibilidades de irme a la Damm, y luego volví en juveniles a la Grama.

– ¿Te hubiera gustado poder jugar oficialmente en el primer equipo de la Gramenet? 

– Estuve en el filial y cuando pasé a ser parte del primer equipo eramos tres porteros así que decidí que lo mejor era salir cedido, hablé con el míster y el presi para marchar al Santboià. Y ya no volví a la Grama por decisión de las dos partes, y cada uno cogió su camino y no me puedo quejar de como me ha ido todo. Con el primer equipo jugué algún torneo pero no en Liga, incluso llegué a estar convocado para el mítico partido contra el Xerez en casa pero al final Antonio Morales (portero) que estaba enfermo se recuperó y me quedé fuera de la convocatoria a última hora, pero estuve allí con los compañeros y la gente, y es algo bonito que nunca se olvida. Si que es cierto que tienes esa espinita de no haber podido debutar en Segunda B con la Grama.

– Hablemos de experiencias. Tu paso por Segunda División, las tres Copas Catalunya que ganaste (dos con Terrassa y una con Sant Andreu) que incluye jugar con FC Barcelona y RCD Espanyol, y ser internacional con la Selección Absoluta de Catalunya.

– Conseguimos un ascenso histórico con el Terrassa, estuvimos tres años en la categoría de plata, dos de ellos a buen nivel. Allí vives lo que es el fútbol profesional, la dedicación, la gente, los estadios, un poco todo. Son momentos que no se te olvidan nunca, que muchas veces pasan tan rápidos que no puedes saborearlos porqué los partidos se acaban enseguida. Momentos inolvidables como ir con la Selección o jugar contra esos equipos con gente que a día de hoy está al máximo nivel.

– Pronto empezará el Campus de Porteros en nuestras instalaciones, te acompaña Alberto Carroza. ¿En qué te ayudará él?

– Alberto lleva ya 3-4 años conmigo trabajando a nivel de los porteros. Y la verdad que es uno más de mi equipo, para mi es la mano derecha, estará allí en todo momento y si en algún momento por lo que sea no pudiera asistir sé que él estaría allí encargándose de todo.

– ¿Los chicos apuntados qué podrán aprender?

– Es tecnificación. Es un campus de verano pero que no queremos que se convierta en un esplai. Es la tercera vez que lo hacemos, la primera en Can Peixauet. Nuestro objetivo es que en estas dos semanas se lo pasen en grande pero que a la vez trabajen. Que todo lo que han estado trabajando durante la temporada lo complementen con este Plus de trabajo y de conceptos.

– ¿Un portero nace o se hace? Algunos dicen que para ser portero hay que esta un poco loco, ¿qué opinas?

– Las dos cosas, yo creo que el portero nace pero también hay que se hacen. Pero esta claro que si lo llevas desde dentro es más fácil. Discrepo con la frase, pienso lo contrario. Un portero ha de estar muy centrado, muy sereno pero es la frase que todo el mundo utiliza y piensa, yo diría que hay que ser muy valiente.

– Y por último, ¿qué opinas de la FE Grama y su presidente?

– La Fundació es un club que está emergiendo a pasos agigantados, que ya se empieza a conocer en el mundo del fútbol catalán. Ya se mira al club con respeto, ya no es la Fundació del primer año. Va subiendo categorías en todas sus categorías y poco a poco va haciéndose fuerte. Y con Antonio pues me une una amistad de hace muchos tiempo, en benjamines de la Grama él hacía poco que había entrado de presidente. Para mi es una de las personas que tiene mi máximo respeto, es una persona que cuando se mete en algo se mete a FULL.

– Gracias por prestarnos un poco de tu tiempo.